Beauty from the Beast

Beauty from the Beast 

Nee, het is geen tikfout en deze column gaat ook niet over het traditionele volksverhaal van Madame Barbot de Villeneuve, later veelvuldig verfilmd, geleid tot musicals, Disneyfilms enz. Wel over de schoonheid van het beest (letterlijk vertaald). En dan met name de schoonheid van de huid van het dier. 

Schoonheid is een abstracte term die gebruikt wordt in de kunst, in de natuur, in (de beschrijving van) materialen. Mensen, dieren, kunst, natuur, materialen hebben eigenschappen die de zintuigen aangenaam aandoen, volgens de definitie gevonden in de digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren.

In deze column gaat het maandelijks over het natuurproduct leer. De gerecyclede huid van een dier. Van een natuurproduct. Maar wat maakt een huid nou zo mooi? Allereerst dat het uniek is, er zijn geen 2 huiden hetzelfde. Ook de natuurlijke kenmerken zoals insectenbeten, schrammen, nekplooien, littekens, structuurverschillen laten zien dat je met een natuurproduct te maken hebt. De natuurlijke schoonheid van imperfectie zou je het kunnen noemen. Authentiek. 

Los van de eigenschappen van leer (souplesse, ademend vermogen enz) wordt leer ook alleen maar mooier naarmate het ouder wordt, in tegenstelling tot bij voorbeeld kunstleer. Denk bijvoorbeeld aan een mooie lederen tas, die met de tijd een diepere kleur en glans krijgt. Waar beschadigingen door gebruik horen bij een natuurproduct. Vergelijk dit ‘verouderings-proces’ maar eens met dat van bij voorbeeld kunstleer. De PVC of Polyurethaan toplaag is minder flexibel dan echt leer, waardoor het makkelijker scheurt of barst. 

Waarom wordt leer alleen maar mooier naarmate het ouder of intensief gebruikt wordt? Dit komt mede door het zogenaamde patina. Wij kennen dit voornamelijk van koperen voorwerpen, die als gevolg van oxidatie een doffe corrosielaag krijgen. Denk aan het Vrijheidsbeeld in New York of talloze beelden. Maar Patina is ook een algemene term om aan te duiden dat een bepaald object uitstraalt de tand des tijds te hebben doorstaan, zoals leer en natuursteen. Leder, als natuurlijk en organisch materiaal verandert in de loop der tijd. Het gaat om een geleidelijke verandering in de fysieke eigenschappen van het leer. Verouderde lederen goederen hebben meer diepte als het gaat om kleur en textuur; ze hebben vaak een subtiele glans en worden steeds soepeler. 

Hoe ouder hoe meer karakter zou je kunnen zeggen. 

Producten van leer stralen luxe uit. Leer is een basismateriaal voor luxe artikelen, van luxe meubelen, van begeerlijke handtassen tot schoenen en kleding. Het heeft een onderscheidend comfort, ‘touch’ en draagkwaliteit die moeilijk kan worden geëvenaard. 

Zoals eerder gezegd is schoonheid een abstracte term. Zoveel mensen, zoveel smaken. Maar hoe mooi is het dat je zo kunt genieten van een afvalproduct? (er wordt immers geen dier gehouden voor zijn huid) Dat er zoveel toepassingen zijn van dit mooie natuurlijke product, met alle eigenschappen en dan ook nog eens alleen maar mooier wordt… 

Waarom zou je voor een alternatief, een ‘nepper’ kiezen als je ook voor het echte, authentieke kunt gaan? De schoonheid van een natuurproduct.