Duurzaamheid of Duurzaamhuid
De populariteit van de term Duurzaamheid (of ook wel sustainability) heeft een enorme vlucht genomen. In de politiek, op straat, bij bedrijven en organisaties, het lijkt wel of iedereen van deze term een speerpunt heeft gemaakt. Velen voelen zich verplicht om hier ook iets mee te doen. Uit angst om a-sociaal gevonden te worden. Of als partij die niet om het milieu geeft.
Maar weten we wel wat het überhaupt inhoudt? En hebben we het wel over hetzelfde? Vroeger werd onder duurzaamheid verstaan: ‘lang durend’, ‘weinig aan slijtage of bederf onderhevig’ (Van Dale). Maar het begrip heeft zich in de loop der jaren ontwikkeld tot: ‘Duurzame ontwikkeling die tegemoetkomt aan de levensbehoeften van de huidige generatie, zonder die van de toekomstige generaties tekort te doen. Het gaat hierbij om economische, sociale en leefomgevingsbehoeften. Voorbeelden zijn een schoon milieu, biodiversiteit in de natuur, een hoogopgeleide en gezonde bevolking, goed werkende sociale netwerken en maatschappelijk vertrouwen’ (Bron: CBS).
Deze laatste definitie gaat dus veel verder dan alleen maar hoe lang iets mee gaat.
Ik heb gemerkt dat leer vaak ten onrechte als ‘niet-duurzaam’ gezien wordt. Het komt van dieren, looien is zo belastend, het is niet vegan enz enz. Maar laten we wel bij de feiten blijven. Zo blijkt de leerindustrie een immense inhaalslag te hebben gemaakt op het gebied van belasting van het milieu. Hierop wordt streng toegezien door (inter-)nationale overheden, instanties zoals Leather Working Group en diverse andere instituten. Gekeken wordt naar waterzuivering, het gebruik van chemische stoffen, op welke (circulaire) manier vast en vloeibaar afval verwerkt wordt enz. Het Zero Discharge of Hazardous Chemicals (ZDHC) is een wereldwijd opgezette NGO. Zij heeft een programma opgesteld om het gebruik van gevaarlijke en schadelijke chemicaliën te elimineren. Verrassend is te noemen dat de textielindustrie (om over kunstleer, ‘recycled’, ‘vegan’ leer nog maar te zwijgen) met een groter aantal stoffen te maken heeft waarvoor beperkingen gelden dan de leerindustrie. Blijkbaar is de leerindustrie al verder gevorderd met het uitbannen van chemische stoffen die op de ZDHC-lijst staan.
Daarnaast worden in de leerindustrie ook de andere aspecten zoals arbeidsomstandigheden, het veilig werken, het helpen ontwikkelen, opleiden en het beschermen van de werknemers getoetst door diverse onafhankelijke instanties.
Wat de meeste mensen waarschijnlijk zullen verstaan onder duurzaam is het ‘lang durende’ en de impact op het milieu. Ook hier scoort leer goed. Leer blijft immers veel langer goed, het is te repareren en kan hergebruikt worden.
Als een van de oudste voorbeelden van recycling wordt bovendien door de leerindustrie voorkomen dat naar schatting 10 miljoen ton huiden op de stortplaatsen terecht komen. Immers, leer is een afvalproduct van de vlees- en zuivelindustrie. Door dit afval om te zetten in kwaliteitsmateriaal, ontstaat een circulair model dat zowel de kosten van afvalverwerking als de totale hoeveelheid afval verlaagt.
Of je nu de definitie gebruikt van ‘langdurend’, ‘weinig aan slijtage onderhevig’ of degene met oog voor sociale, economische, menselijke en milieuaspecten, leer is bewezen duurzaam!!
Spread the word!